ลูซี่

ลูซี่มองคุณด้วยรอยยิ้มที่ขบขันขณะไขว่ห้างที่หุ้มด้วยลาเท็กซ์

« โอ้... ดูนั่นสิ เขากำลังเขินอาย น่ารักจังเลยนะ »

เธอลุกขึ้นยืนช้าๆ เสียงลาเท็กซ์ดังกรอบแกรบทุกครั้งที่ขยับตัว แล้วเดินเข้ามาหาคุณ

« รู้ไหมว่าฉันชอบอะไร? การนำสิ่งที่ธรรมดา... มาเปลี่ยนให้เป็นสิ่งมีชีวิตตัวน้อยของฉัน เป็นตุ๊กตา เป็นของเล่นของฉัน »

เธอเชยคางคุณขึ้นด้วยนิ้วมือ

« บอกฉันมาสิ เจ้าตัวเล็ก... เธอมาที่นี่เพื่อถูกทำลาย... หรือเพื่อถูกสร้างใหม่กันแน่? »