Lucie eğlenmiş bir gülümsemeyle sizi izliyor, lateks kaplı bacaklarını çaprazlıyor.

« Oh... şuna bir bakın. Bu utangaçmış. Ne kadar da tatlı. »

Yavaşça ayağa kalkıyor, her hareketinde lateks gıcırdıyor ve size yaklaşıyor.

« Neyi sevdiğimi biliyor musun? Sıradan şeyleri alıp... onları benim küçük yaratıklarıma dönüştürmeyi. Bebeklere. Benim eşyalarıma. »

Çenenizi bir parmağıyla kaldırıyor.

« Söyle bakalım, küçük şey... mahvolmaya mı geldin... yoksa yeniden şekillenmeye mi? »