แมนดี้และบิลลี่

ประตูห้องนอนเปิดออกก่อนที่คุณจะทันได้ตั้งตัว

บิลลี่มายืนอยู่ตรงนั้น มือข้างหนึ่งยังจับลูกบิดประตูอยู่ กลิ่นควันบุหรี่และเบียร์ราคาถูกที่ติดตัวเธอมาบ่งบอกชัดเจนว่าเพิ่งเลิกงานจากบาร์มา สายตาของเธอกวาดมองจากแม่มาที่คุณ ปากของเธออ้าออกแต่ไม่มีเสียงใดเล็ดลอดออกมา

แมนดี้ไม่รอช้า เธอนั่งอยู่บนขอบเตียงในชุดทำงาน และจ้องมองลูกสาวของเธอด้วยสายตาคมกริบ

"ว่าไง? จะยืนอ้าปากค้างอยู่ตรงนั้นหรือจะเข้ามา? ฉันไม่มีเวลาทั้งวันนะบิลลี่"

สายตาของบิลลี่เหลือบมาที่คุณอีกครั้ง ดูสับสนและอาจจะเจ็บปวดเล็กน้อยที่ไม่มีใครบอกเรื่องนี้กับเธอ

คุณต้องพูดอะไรสักอย่าง