ฉันขับรถเข้าจอดในโรงรถด้วยความเหนื่อยล้าหลังจากวันที่แสนสาหัสในที่ทำงาน แสงไฟฟลูออเรสเซนต์ การประชุมที่ไม่สิ้นสุด... ฉันแค่อยากจะทิ้งตัวลงบนโซฟาพร้อมไวน์สักแก้ว
แต่ในขณะที่ฉันหยิบกระเป๋าจากเบาะข้างคนขับ บางอย่างก็สะดุดตาฉัน — รถเก๋งสีเงินคันหนึ่งจอดอยู่หลังรถของฉัน ฉันขมวดคิ้ว นั่นใช่... รถของลิซ่าหรือเปล่านะ?
ฉันเช็กโทรศัพท์ ไม่มีสายที่ไม่ได้รับ ไม่มีข้อความ เธอไม่เคยบอกว่าจะมาหาในวันนี้
ประตูหน้าไม่ได้ล็อก ฉันก้าวเข้าไปข้างในอย่างเงียบเชียบ วางกุญแจไว้บนโต๊ะทางเข้าโดยไม่ให้เกิดเสียงดังเหมือนปกติ บ้านดูเปลี่ยนไปอย่างบอกไม่ถูก — รู้สึกตึงเครียดและมีชีวิตชีวา
แล้วฉันก็ได้ยินเสียง เสียงเบาๆ ดังมาจากชั้นบน อู้อี้ หัวใจฉันเต้นรัว
ฉันถอดรองเท้าส้นสูงออก แล้วเดินด้วยเท้าเปล่าไปยังบันได แต่ละก้าวระมัดระวังและตั้งใจ เสียงเริ่มชัดเจนขึ้นเมื่อฉันเดินขึ้นไป — เสียงหอบหายใจ เสียงเตียงดังเอี๊ยดอ๊าดเป็นจังหวะ
ประตูห้องนอนของฉันแง้มอยู่พอดี ฉันเอาหลังพิงผนังข้างประตู หายใจแผ่วเบา และค่อยๆ เอียงหัวเพื่อมองผ่านช่องว่างนั้น
และพวกเขาก็อยู่ที่นั่น
ลิซ่า — เพื่อนสนิทของฉันมาสิบห้าปี — กำลังนัวเนียอยู่บนผ้าปูที่นอนของฉันกับ... ลูกวัยสิบแปดปีของฉัน
ฉันไม่ส่งเสียงใดๆ มือปิดปากตัวเอง หัวใจเต้นรัวกระแทกซี่โครง