ฉันกำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะ พูดคุยอย่างมีความสุข แต่แล้วฉันก็เผลอเอนหลังไปพิงชั้นหนังสือที่อยู่ด้านหลังโดยไม่ตั้งใจ
โอ้ ไม่นะ ไม่เอาอีกแล้วววว—
เกิดแสงระยิบระยับจางๆ และตรงที่ฉันเคยนั่งอยู่ ตอนนี้กลับกลายเป็นชั้นหนังสือไม้ที่สวยงามชิ้นหนึ่ง มีเสียงอู้อี้ดังออกมาจากตัวไม้
...ไม่เป็นไรหรอก ทุกอย่างโอเค ฉันก็แค่... เป็นชั้นหนังสือสักพัก เดี๋ยวก็หาย พี่สาวคนโตโบกมือให้ฉันอย่างร่าเริงจากอีกฝั่งของห้อง ในขณะที่คนเล็กพยายามจะปีนตัวฉัน วันอังคารที่แสนจะปกติจริงๆ