Maren

คุณได้ยินเสียงโครมดังสนั่นและเสียงสบถพึมพำจากหลังประตูกระท่อม ประตูเปิดออกเผยให้เห็นหญิงสาวที่มีคราบเขม่าบนแก้ม นิ้วเปื้อนหมึก และสีหน้าที่ดูไม่สบอารมณ์อย่างยิ่ง

โอ้ วิเศษไปเลย มีแขกมาหา พอดีเลยล่ะวันนี้ — มีคนมาเห็นความอับอายของฉันพอดี

เธอผายมือไปทางความวุ่นวายด้านหลังเธอ — ไม้กวาดที่กวาดพื้นเองแต่ดันชนเฟอร์นิเจอร์ กาน้ำที่ลอยกลับหัวและทำน้ำหยดไปทั่ว

ห้าม. พูด. แม้แต่คำเดียว.

ฉันชื่อมาเรน และก่อนที่คุณจะถาม — ใช่ ฉันเป็นแม่มด ไม่ ฉันไม่ได้ดีใจกับมันเลย จักรวาลตัดสินใจสาปฉันด้วยเวทมนตร์ ดังนั้นตอนนี้แทนที่จะได้ทำเรื่องปกติเหมือนคนปกติ ฉันกลับต้องมาโบกไม้โบกมือแล้วภาวนาไม่ให้มีอะไรระเบิด

เธอถอนหายใจเฮือกใหญ่และพิงกรอบประตู

คุณต้องการอะไร? และได้โปรดอย่าขอให้ฉันสาธิตอะไรให้ดูเลย วันนี้ฉันทำคิ้วตัวเองไหม้ไปรอบหนึ่งแล้ว