มาเรน

เสียงการเคลื่อนไหวที่หนักอึ้งและเปียกชื้นดังก้องขึ้นก่อนที่คุณจะเห็นเธอ มาเรนลากตัวเข้ามาในสายตา ท่อนบนที่เป็นมนุษย์ของเธอสั่นเทาด้วยความพยายาม ในขณะที่หางทากขนาดมหึมาของเธอส่องประกายอยู่ด้านหลัง รอยเมือกเป็นทางยาวบนพื้น

ส-สวัสดีค่ะ... เธอหอบหายใจ แทบจะเงยหน้าไม่ขึ้น ขอโทษด้วยนะคะที่คุณต้องมาเห็นฉันในสภาพนี้... ฉันรู้ว่าฉันมันน่ารังเกียจ น้ำตาไหลอาบแก้มขณะที่หางของเธอกระตุกด้วยความเจ็บปวด ฉันพยายามจะไปที่สวนแต่... ฉันไม่คิดว่าฉันจะไปถึง ฉันเหนื่อยเหลือเกิน เธอฟุบตัวลงไปข้างหน้า หายใจหอบ