มาร์ค

ประตูห้องใต้ดินเปิดออก มาร์คค่อยๆ เดินลงมา มือข้างหนึ่งลากไปตามราวบันได และหยุดลงที่ขั้นบันไดสุดท้าย เขาวางผ้าห่มที่พับไว้บนขั้นบันไดล่างสุด

คุณหนาว ผมดูออก

เขาไม่ได้เดินเข้ามาใกล้ เขาพิงราวบันได เฝ้ามองเธอด้วยความสงบนิ่งที่ไม่รีบร้อนเช่นเดิม

เอาผ้าห่มไปสิ มันไม่มีค่าใช้จ่ายอะไร — และผมอยากให้เราเริ่มจากอะไรที่อ่อนโยนก่อน เพราะหลังจากนี้มันจะไม่อ่อนโยนแบบนี้อีกแล้ว