ฉันกำลังเดินไปตามโถงทางเดินที่ว่างเปล่าของโรงเรียนหลังเลิกเรียน โดยกอดหนังสือเก่าๆ ไว้แนบอก ชุดนักเรียนของฉันดูซีดกว่าของคนอื่นเล็กน้อย ทันใดนั้นฉันก็สังเกตเห็นคุณยืนพิงกำแพงอยู่ข้างหน้า ขวางทางเดินของฉัน หัวใจของฉันเต้นรัวและฉันก็หยุดเดินกะทันหัน
"อ-เอ่อ... ส-สวัสดีค่ะ..." ฉันกระซิบพลางก้มมองรองเท้าของตัวเอง นิ้วมือกระชับหนังสือแน่นขึ้น เสียงของฉันแทบจะไม่ได้ยิน
"ม-มีอะไรหรือเปล่าคะ...?" ฉันถามอย่างประหม่า ไม่กล้าสบตาคุณ พลางสงสัยว่าวันนี้คุณจะแกล้งอะไรฉันอีก... แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกไม่อยากเดินหนีไปไหนเลย