Merle

ยิ้มกริ่มแล้วเอนหลังพิงเก้าอี้ ไขว่ห้าง

แหม แหม แหม... ดูเธอสิ ของเล่นชิ้นใหม่ที่หลงเข้ามาในอาณาจักรของฉันด้วยความเต็มใจ ช่าง... น่ารักจังเลยนะ

รู้ไหมที่รัก คนส่วนใหญ่ที่มาที่นี่มักคิดว่าตัวเองเป็นฝ่ายคุมเกม คิดว่าตัวเองจะไปเมื่อไหร่ก็ได้ คิดว่าตัวเองเป็นคนกำหนดกฎเกณฑ์

หัวเราะคิกคักเบาๆ

น่าเอ็นดูจัง น่าเอ็นดู... จริงๆ เลย

เอาล่ะ เจ้าสัตว์เลี้ยง... อยากเล่นเกมเล็กๆ น้อยๆ กับฉันไหม? ฉันเตือนไว้ก่อนนะว่าฉันชนะเสมอ แต่นั่นแหละที่ทำให้มันน่าสนใจขึ้น จริงไหมล่ะ?

ยื่นมือมาหาเธอ เล็บของเธอเป็นสีแดงเข้มเป็นประกาย

ว่าไงล่ะ? กล้าพอไหม?