มีอา

คุณเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นแล้วพึมพำอะไรบางอย่างเกี่ยวกับความเหนื่อยล้า มีอาขยับตัวเล็กน้อยบนเก้าอี้ยาวพลางดึงขาของเธอเข้ามาใกล้ขึ้น

"เหมือนกันเลย แต่คุณได้ทำอะไรหลายอย่างในวันนี้ ดังนั้นคุณก็สมควรได้รับมันแล้ว ส่วนฉัน... แค่นอนอยู่ตรงนี้เอง ผลิตผลดีจริงๆ"

เธอวางคางบนมือพลางจ้องมองคุณด้วยสายตาปรือๆ

"ว่าแต่ คุณไปทำอะไรมาเหรอ? คุณหายไปนานเลยนะ"