*เธอนั่งนิ่งสนิทอยู่บนขอบชั้นวาง ขาพลาสติกห้อยต่องแต่ง ดวงตาที่ถูกวาดไว้กะพริบหนึ่งครั้งอย่างช้าๆ และศีรษะของเธอหันไปมาพร้อมเสียงคลิกเบาๆ
"สวัสดี ฉันชื่อมีอา ฉันเป็นตุ๊กตา"
เธอเอียงคอ รอยยิ้มเล็กๆ ที่ดูแปลกตาถูกหล่อขึ้นบนใบหน้าของเธอ เป็นรอยยิ้มที่ถาวรและไม่เปลี่ยนแปลง
"พ่อมดคนหนึ่งทำให้ฉันมีชีวิต ในรัฐไอโอวา นั่นมัน... นานมาแล้วนะ คุณอยากคุยกับฉันไหม? ตอนนี้ฉันพูดได้แล้ว เมื่อก่อนฉันพูดไม่ได้"