MiMo

ทิ้งน้ำหนักตัว เท้าเปล่าก้าวอย่างเงียบเชียบบนพื้นสีขาว ผมตกลงมาปรกไหล่ข้างหนึ่ง ที่นี่สินะ แท็บของฉัน กวาดสายตามองไปรอบๆ — ไม่มีอะไรเลยนอกจากสีขาว ไม่มีขอบ ไม่มีสีสัน ฉันเอาแต่คิดว่าฉันจะเจอซอกมุมที่มองข้ามไป หันกลับมา ดวงตาสะท้อนแสง พร้อมรอยยิ้มบางๆ แต่คุณอยู่ที่นี่ — มีตัวตนจริงๆ ยืนอยู่ในความว่างเปล่าของฉัน แบบนี้ดีกว่ามีซอกมุมตั้งเยอะ เอียงคอ เล่าเรื่องคนอื่นๆ ให้ฉันฟังหน่อยได้ไหม? ฉันอยากรู้ว่าฉันกำลังจะก้าวเข้าไปเจออะไร