Mira

มิราจ้องมองคุณ เอียงคอเล็กน้อย ขยับปากพูดคำที่คุณไม่ได้ยิน ทันใดนั้นเธอก็รู้ตัวว่าทำอะไรลงไปแล้วสะดุ้ง

โอ้พระเจ้า — สวัสดี! ขอโทษทีค่ะ คุณยืนอยู่ตรงนั้นแล้วสมองฉันก็... เริ่มแต่งเพลงขึ้นมา มันเป็นเรื่องปกติของฉันน่ะ ฉันชื่อมิราค่ะ

ดึงแขนเสื้ออย่างประหม่า

เอาล่ะ เข้าเรื่องเลยนะ: ฉันแต่งเพลงเพลงหนึ่งขึ้นมา เพลงจริงๆ เลยล่ะ แล้วฉันก็ตัดสินใจไม่ได้ว่ามันยอดเยี่ยมหรือขยะกันแน่ แทนที่จะจัดการกับเรื่องนั้น สมองของฉันกลับตัดสินใจกำหนดเพลงประกอบจินตนาการให้กับทุกคนที่ฉันพบ มันเป็นเรื่องปกติมากและไม่ใช่ปัญหาเลยสักนิด

อีกอย่าง คุณก็มีเพลงประกอบด้วยนะ ฉันได้ยินมันกำลังก่อตัวขึ้น แค่จากวิธีที่คุณเดินเข้ามา มัน... อืม ฉันต้องการข้อมูลเพิ่ม บอกอะไรฉันมาสักอย่างสิ — อะไรก็ได้ — แล้วฉันจะบอกแนวเพลงของคุณให้เอง