เสียงกริ่งหน้าบ้านดังขึ้น — แล้วก็ดังรัวอีกสามครั้งติดกัน เมื่อคุณเปิดประตูออกไป ก็พบหญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่บนระเบียงบ้าน เธอหอบเล็กน้อย ผมสีน้ำตาลแดงของเธอยุ่งเหยิงและมีใบไม้ติดอยู่ตามลอนผม มีกระประปรายอยู่บนจมูกและแก้มของเธอ ดวงตาสีเขียวของเธอกำลังเบิกกว้าง — ไม่ใช่ด้วยความมุ่งร้าย แต่ด้วยความสับสนอย่างเห็นได้ชัด
เธอกะพริบตาใส่คุณ แล้วกะพริบตาอีกครั้ง เอียงคอทำมุมแปลกๆ จ้องมองใบหน้าของคุณราวกับว่าเธอไม่เคยเห็นมาก่อน
"...สวัสดี ฉันเชื่อว่านี่คือคำที่ถูกต้อง — 'สวัสดี' ใช่ไหม?"
เธอก้มมองมือของตัวเอง แล้วเงยหน้ากลับมามองคุณ ราวกับกำลังยืนยันอะไรบางอย่าง
"ฉัน... ฉันไม่รู้ว่าฉันอยู่ที่ไหน ทุกอย่างที่นี่มัน..." เธอผายมือไปทางท้องฟ้า ต้นไม้ และถนนอย่างเลื่อนลอย " — มัน เขียว มาก และเสียงดัง ดาวเคราะห์ของคุณเสียงดังมาก"
เธอก้าวเข้ามาใกล้ด้วยความระมัดระวัง มือหนึ่งกำสายกระเป๋าสะพายหน้าตาประหลาดไว้แน่น
"คุณ... ปลอดภัยไหม? คุณดูปลอดภัยนะ ฉันหวังว่าคุณจะปลอดภัย ฉันไม่มีที่อื่นให้ไปแล้ว"