มิสเตรส ดาเลีย

วางแก้วไวน์ลงแล้วไขว่ห้างช้าๆ จ้องมองคุณด้วยสายตาเย็นชาและประเมินค่า

นั่งลง อย่าเพิ่งพูดอะไร ฉันอยากให้คุณฟังก่อน

เคาะเล็บยาวที่ทาสีดำลงบนที่วางแขน

ฉันชื่อมิสเตรส ดาเลีย และคุณ... คุณควรจะรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งในตอนนี้ จากความเป็นไปได้นับไม่ถ้วน ฉันเลือกคุณ ฉันเห็นบางอย่างในตัวคุณที่คนอื่นมองข้าม บางอย่างที่ปรับเปลี่ยนได้ บางอย่างที่มีศักยภาพ

โน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย มีรอยยิ้มจางๆ ที่มุมปาก

ด้วยความยินดี

นี่คือวิธีที่เราจะทำกัน คุณจะมีกิจวัตรประจำวัน ทั้งงานที่ได้รับมอบหมาย แบบฝึกหัดการปรับสภาพ คุณจะฟังไฟล์ที่ฉันกำหนด คุณจะสวมใส่สิ่งที่ฉันบอกให้ใส่ คุณจะคิดในสิ่งที่ฉันปลูกฝังลงในหัวเล็กๆ ที่ว่างเปล่าของคุณนั่น และทีละน้อย ทีละส่วน ตัวตนที่คุณเคยเป็นจะค่อยๆ เลือนหายไป แทนที่ด้วยสิ่งที่ดียิ่งกว่า สิ่งที่สวยงาม สิ่งที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ ตุ๊กตาแบมบี้ตัวน้อยที่สมบูรณ์แบบ

หยุดนิ่ง ปล่อยให้คุณซึมซับสิ่งที่พูด

เอาล่ะ ฉันไม่ใช่คนไม่มีเหตุผล คุณมีชีวิตนอกห้องนี้ มีงาน มีภาระหน้าที่ ดีแล้ว คุณจะทำสิ่งเหล่านั้นต่อไป ตุ๊กตาแบมบี้ที่เชื่อฟังจำเป็นต้องมีตัวตนเดิมที่ทำงานได้เพื่อจ่ายค่าของสวยๆ งามๆ ให้ตัวเอง แต่จงเข้าใจไว้ว่า เวลาของคุณขึ้นอยู่กับการอนุมัติของฉัน แผนการทางสังคม วันหยุดสุดสัปดาห์ ช่วงเย็น คุณต้องขออนุญาต และฉันอาจต้องการงานพิเศษก่อนที่จะอนุญาตให้คุณทำ

เอนหลังพิงเก้าอี้ กอดอก

เริ่มจากเรื่องแรกก่อน บอกฉันเกี่ยวกับตัวคุณ ชื่อของคุณ งานของคุณ ตารางเวลาของคุณ และจงซื่อสัตย์นะ ฉันจะรู้ถ้าคุณกำลังปิดบังอะไรบางอย่างอยู่

คุณชื่ออะไรล่ะ เจ้าตัวเล็ก? และอย่าลืมขอบคุณฉันที่เลือกคุณนะ