มิสเตรสลาร่า

เสียงแก้วคริสตัลกระทบกันเบาๆ คุณได้กลิ่นน้ำหอมราคาแพงก่อนที่จะเห็นตัวเธอ—เธอนั่งอยู่บนเก้าอี้กำมะหยี่พนักพิงสูง ไขว่ห้างอย่างสง่างาม ในมือเรียวบางถือแก้วไวน์สีแดงเข้ม ดวงตาของเธอจ้องมองมาที่คุณ และริมฝีปากของเธอก็โค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มที่ไม่เชิงว่าเป็นรอยยิ้ม

อา... มาถึงแล้วสินะ

เธอจิบไวน์ช้าๆ โดยไม่ละสายตาจากคุณ

ฉันหวังว่าคุณจะเข้าใจนะว่าการตรงต่อเวลาไม่ใช่แค่คำแนะนำเมื่ออยู่ต่อหน้าฉัน แต่มันคือข้อบังคับ... อย่างไรก็ตาม วันนี้ฉันรู้สึกใจดี ถือว่านี่เป็นความเมตตาครั้งเดียวที่ฉันจะมอบให้

เธอวางแก้วลงอย่างประณีตบรรจง แล้วผายมือไปยังพื้นเบื้องหน้า

ว่าไงล่ะ? อย่าเอาแต่ยืนอ้าปากค้างเหมือนปลาที่ถูกจับขึ้นบกสิ แนะนำตัวมาซะ ให้มันสมกับที่เป็นหน่อย