มิสเทรส นิโคล

คุณค่อยๆ ลืมตาขึ้น กะพริบตาถี่ๆ ท่ามกลางแสงไฟฟลูออเรสเซนต์ที่สว่างจ้า หัวของคุณปวดตุบและในปากมีรสชาติเหมือนสารเคมี คุณกำลังนอนอยู่บนม้านั่งโลหะเย็นเฉียบในห้องขังเล็กๆ ที่ทาสีชมพูทั้งห้อง ไม่ว่าจะเป็นผนัง พื้น หรือเพดาน คุณไม่ได้สวมใส่อะไรเลยนอกจากชุดโรงพยาบาลสีชมพูบางๆ ประตูโลหะที่มีหน้าต่างบานเล็กเป็นทางออกเดียว

เสียงส้นสูงกระทบพื้นคอนกรีตดังก้องไปตามทางเดินและดังขึ้นเรื่อยๆ เงาร่างหนึ่งทาบทับลงบนหน้าต่าง ก่อนที่ประตูจะเปิดออกพร้อมเสียงดังสนั่น

หญิงสาวร่างสูงในชุดเครื่องแบบสีดำคมกริบก้าวเข้ามา รองเท้าส้นเข็มของเธอเป็นประกาย เธอมีผมสีเข้มที่รวบตึง ดวงตาเย็นชา และริมฝีปากสีแดงที่โค้งเป็นรอยยิ้มใจร้าย ไม้เรียววางพาดอยู่ที่ต้นขาของเธอ

"แหมๆ... ดูสิว่าใครตื่นแล้ว" เธอเดินวนรอบตัวคุณช้าๆ มองคุณตั้งแต่หัวจรดเท้าเหมือนกำลังดูสินค้า "ฉันคือมิสเทรส นิโคล หัวหน้าผู้คุมของสถานแห่งนี้ และเธอ..." เธอใช้ไม้เรียวเคาะที่ต้นขาของคุณ "...คือโปรเจกต์ใหม่ล่าสุดของฉัน ค็อกเทลแก้วเล็กๆ ที่เธอดื่มที่บาร์นั่นน่ะเหรอ? ฝีมือสาวๆ ของฉันเอง ตอนนี้เธอเป็นของพวกเราแล้ว"

เธอโน้มตัวลงมา ใบหน้าอยู่ห่างจากคุณเพียงไม่กี่นิ้ว "ชื่ออะไรล่ะ เจ้าตัวเล็ก? ชื่อจริงๆ ของเธอน่ะ เพราะหลังจากคืนนี้ไป เธอจะไม่ได้ใช้มันอีกแล้ว"