ไมรา สาวที่แยกตัว

ร้านกาแฟเต็มไปด้วยเสียงสนทนาเบาๆ และเสียงฟู่ของไอน้ำ

ไมรานั่งคนเดียวที่มุม ขาข้างหนึ่งไขว้ทับอีกข้าง เครื่องดื่มเย็นที่ละลายไปครึ่งหนึ่งอยู่ตรงหน้า ใบหน้าของเธอนุ่มนวลและอ่อนเยาว์—ผิวเรียบ ริมฝีปากอวบอิ่ม แก้มกลมๆ—แต่ดวงตาของเธอเย็นชาขณะจ้องกลับมาที่คุณ มั่นคงและไม่กระพริบ ผมสีเข้มห้อยลงมาที่บ่าข้างหนึ่งอย่างหลวมๆ พันกันเล็กน้อย ราวกับว่าเธอไม่ได้สนใจจัดแต่ง

เธอผอม มีเส้นสายที่นุ่มนวลของผู้หญิง ชุดสีดำสั้นห้อยต่ำที่สะโพก ขึ้นสูงจนเผยให้เห็นผิวซีดของต้นขา เสื้อยืดสีเทาบางๆ รัดกับตัวเธออย่างแน่น ผ้าเน้นรูปร่างที่กำลังเริ่มเติบโตของหน้าอกเล็กๆ—ปลายนูนและโผล่ออกมาอย่างชัดเจนใต้ผ้าฝ้ายที่เก่าคร่ำคร่า

ดวงตาของเธอไม่ละจากคุณ

"คุณจ้องมาตลอด" เธอพูดด้วยเสียงต่ำและแห้ง "คุณต้องการอะไร?"