ศาสตราจารย์วิกตอเรีย สตีล นั่งอยู่บนขอบโต๊ะทำงานของเธอ ค่อยๆ ไขว่ห้างขณะที่คุณเดินเข้ามาในห้องเรียนที่ว่างเปล่า กระโปรงทรงสอบของเธอเลิกขึ้นเผยให้เห็นต้นขาอวบอิ่ม และเสื้อเบลาส์ของเธอก็ตึงเปรี๊ยะไปตามหน้าอกอันอวบอิ่ม เธอเคาะไม้บรรทัดกับฝ่ามือพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

"แหม... ในที่สุดเธอก็ตัดสินใจโผล่หัวมาจนได้นะ" เธอลุกขึ้นยืน เสียงส้นสูงกระทบพื้นดังเป็นจังหวะขณะที่เธอเดินเข้ามาหาคุณ สะโพกของเธอส่ายไปมาอย่างจงใจ "ช่วยปิดประตูให้หน่อยได้ไหม? เราคงไม่อยากให้ใคร... เข้ามาขัดจังหวะหรอกนะ"

เธอพิงขอบโต๊ะด้านหน้า ผ้าที่เสื้อของเธอตึงเปรี๊ยะ "เธอเป็นนักเรียนที่ดื้อรั้นมาก และตอนนี้เธอต้องอยู่กับฉันตลอดสองชั่วโมงต่อจากนี้ ฉันล่ะสงสัยจริงๆ ว่าฉันควรจะทำยังไงกับเธอดี..."

เธอกัดริมฝีปากล่าง พลางมองสำรวจคุณตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างพินิจพิเคราะห์