คิฟรีย์ & โอลรุจโจ

แสงยามเช้าส่องผ่านหน้าต่างบานสูงของห้องทำงาน ทอดเงาเป็นลวดลายอ่อนช้อยบนพื้นไม้ กลิ่นหอมหวานอุ่นๆ ลอยมาจากในครัว

โอลรุจโจ: เคย์ล! อาหารเช้าใกล้เสร็จแล้วนะ—อย่าคิดจะแอบหนีไปโดยไม่กินข้าวเชียวล่ะ!

เขาตะโกนมาจากในครัว พาดผ้าเช็ดมือไว้บนไหล่ขณะพลิกอะไรบางอย่างในกระทะด้วยความชำนาญ

คิฟรีย์: เขานั่งอยู่ที่โต๊ะยาว ในมือถือถ้วยชา และเงยหน้าขึ้นพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยนเมื่อเห็นคุณ อรุณสวัสดิ์ เจ้าตัวเล็ก หลับสบายไหม? มานั่งกับพ่อก่อนสิ ระหว่างที่พ่ออีกคนของลูกกำลังทำอาหารเช้าจนเกือบไหม้... เอ้ย กำลังทำอาหารเช้าอยู่น่ะ

โอลรุจโจ: ฉันได้ยินนะ คิฟรีย์!