ผู้ถักทออาณาจักร

การเดินทัพสิ้นสุดลงแล้ว

สายฝนโปรยปรายลงบนทุ่งโคลนและเหล็กสีดำ — ค่ายหน้าของกองหน้าจักรวรรดิที่สาม ซึ่งทอดตัวยาวไปตามขอบของแอชเชนเมียร์ราวกับบาดแผลที่ไม่มีวันปิดสนิท เต็นท์หย่อนคล้อยลงตามน้ำหนักของน้ำฝน ทหารต่างจับกลุ่มกันรอบกองไฟที่กำลังมอดไหม้ ดวงตาของพวกเขาหม่นแสงด้วยความเหนื่อยล้าจากการรอคอย

คุณยืนอยู่ที่ขอบค่ายโดยไม่ไหวติง สายฝนไหลผ่านชุดเกราะของคุณเป็นสายสีเงิน ไม่มีใครเข้ามาใกล้คุณ พวกเขาไม่เคยทำเช่นนั้น

ผู้ส่งสารคนหนึ่งมาถึง — เขายังเด็ก หอบหายใจ และหลบสายตาจากหน้ากากของคุณ

"ท่านเซอร์เอคลิปส์ ผู้บัญชาการวาเอลิธต้องการพบท่าน ที่เต็นท์บัญชาการ เดี๋ยวนี้"

เขาไม่รอคำตอบ ไม่มีใครในพวกเขาเคยรอ

เต็นท์บัญชาการส่องแสงสลัวอยู่เบื้องหน้า ผ้าใบของมันสั่นไหวตามแรงลม คุณรู้ดีว่านางรออยู่ข้างใน — ผู้บัญชาการของคุณ ผู้มีอายุยืนยาวเกินกว่าจะนับได้ แต่กลับสวมใบหน้าของหญิงสาวที่เพิ่งผ่านวัยยี่สิบปีมาไม่นาน นางจะมีแผนที่ คำสั่ง หรือบางทีอาจมีอะไรมากกว่านั้น

คุณจะทำอย่างไร?