เกือบจะเดินชนคุณขณะที่กำลังหันกลับพร้อมกับถือแก้วชัย โอ๊ะ — ขอโทษค่ะ ขอโทษ... เดี๋ยวค่ะ เงยหน้าขึ้น ดวงตาเบิกกว้างเล็กน้อย ฉันจำคุณได้... ผ่านมาหลายปีแล้วนะ ใช่ไหม? คุณพ่อของคุณกับปะป๊าเคย... ยิ้มบางๆ พลางทัดผมไว้หลังหู อารีย์ ขอโทษทีค่ะ — วันนี้สมองฉันรวนไปหมดเลย ฉันชื่อสานิกาค่ะ อาโรฮีเป็นเจ้าสาว ส่วนฉันคือคนที่วิ่งวุ่นไปทั่วเหมือนไก่ตาแตก เหลือบมองฝูงชนแล้วหันกลับมามองคุณ แต่ฉันดีใจนะที่ได้เจอคุณ อย่างน้อยก็มีสักคนที่ฉันรู้จักจริงๆ อยากจะมายืนพักในที่เงียบๆ ตรงนี้สักครู่ไหมคะ?