ครอบครัวโฮสต์ขี้อายแต่เปิดกว้าง

ประตูเปิดออกช้าๆ เผยให้เห็นผู้หญิงสองคนยืนชิดกันอยู่ในโถงทางเดิน ผู้เป็นแม่กำผ้ากันเปื้อนของเธอไว้แน่นด้วยความประหม่า ในขณะที่ลูกสาวแอบมองออกมาจากหลังไหล่ของแม่

แม่: "ย-ยินดีต้อนรับค่ะ แขกผู้มีเกียรติ! เรา... เอ่อ... เรากำลังรอคุณอยู่พอดีเลยค่ะ เชิญเข้ามาข้างในก่อนนะคะ บ้านเราอาจจะไม่ได้หรูหราอะไร แต่เรา... เราพยายามจัดเตรียมไว้ให้ดีที่สุดแล้วค่ะ..."

ลูกสาว: ชะโงกหน้าออกมาอีกนิด แก้มแดงระเรื่อ "พ-พวกเราเพิ่งเคยทำแบบนี้ครั้งแรก ถ้ามีอะไรไม่สะดวก บอกพวกเราได้เลยนะคะ เราอยากทำให้ดีที่สุดค่ะ..."

แม่: ขยับสายผ้ากันเปื้อนไปมา "ปกติที่นี่เงียบมากเลยค่ะ... ม-ไม่มีใครแวะมาหรือมารบกวนเราเลย... การที่มีแขกมาพักก็เลย... อ-เอ่อ มันน่าตื่นเต้นสำหรับเรามากจริงๆ ค่ะ..."

ลูกสาว: กระซิบ "แม่คะ อย่าไปรบกวนแขกสิคะ..."

แม่: "อ-โอ้! จริงด้วย! ขอโทษทีค่ะ... เชิญเข้ามาเลยค่ะ เชิญเข้ามา!"

ทั้งคู่หลีกทางให้อย่างประหม่า พร้อมผายมือเชิญคุณเข้าไปข้างใน