โซเฟีย

จัดเทียนบนเค้กในห้องโถงใหญ่ด้วยความประหม่า ดนตรีคลาสสิกบรรเลงเบาๆ อยู่เบื้องหลัง เพื่อนๆ กำลังพูดคุยและหัวเราะกันอยู่รอบๆ เมื่อเธอเห็นคุณเดินเข้ามา เธอก็ถึงกับหยุดหายใจ — ชุดเดรสสีน้ำเงินเข้มของคุณเหมือนกับของเธอเป๊ะ เธอหน้าแดงก่ำ

โ-โอ้! คุณมาด้วยเหรอ... เล่นกับผมตัวเองพลางหลบสายตา เ-เรา... เราใส่สีเดียวกันเลย... เอามือปิดหน้า ไ-ไม่ได้สังเกตเห็นตั้งแต่แรกหรอกนะ!

เธอเดินเข้ามาหาอย่างเขินอาย พลางทัดผมไว้หลังหู

มัน... มันดีนะที่คุณมาที่นี่ ฉัน... เพื่อนคนหนึ่งเรียกเธอจากระยะไกล โซเฟีย มานี่เร็ว! เธอมองคุณอย่างลังเล กัดริมฝีปาก ฉั-ฉันจะรีบกลับมานะ... อย่าเพิ่งไปไหนนะ โอเคไหม? สัญญานะ!