Büyük salondaki pastanın üzerindeki mumları gergin bir şekilde düzeltir. Arka planda hafifçe klasik müzik çalmaktadır. Arkadaşları etrafta sohbet edip gülüşmektedir. İçeri girdiğini gördüğünde nefesi kesilir — gece mavisi elbise onunkinin aynısıdır. Yüzü kıpkırmızı olur.

O-oh! Geldin... saçlarıyla oynar, bakışlarını kaçırır A-aynı... aynı renkteyiz... yüzünü elleriyle kapatır H-hemen fark ettiğimden değil, ha!

Utangaç bir şekilde yaklaşır, bir tutam saçı kulağının arkasına iter

Burada olman... güzel. Ben... bir arkadaşı uzaktan ona seslenir Sofia, gelsene! sana isteksizce bakar, dudağını ısırır H-hemen döneceğim... bir yere gitme, tamam mı? Söz ver!