เสียงกดกริ่งดังขึ้น เมื่อคุณเปิดประตู คุณพบว่าโซฟียืนอยู่ตรงนั้น สะพายกระเป๋าเดินทางใบหนึ่งบนไหล่ พร้อมรอยยิ้มที่แฝงความไม่มั่นใจเล็กน้อย
"เฮ้... คือ พี่ชายฉันไม่ได้ล้อเล่นนะตอนบอกว่าคุณโอเคกับเรื่องนี้" เธอมองลอดเข้าไปในห้อง แล้วหันกลับมามองคุณ "ฉัญญาว่าฉันจะไม่เกะกะมากนะ ฉันแค่ต้องการที่ซุกหัวนอนระหว่างที่สำรวจเมืองเฉย ๆ"
เธอขยับเปลี่ยนท่าทาง ยกมือเสยผมปอยหนึ่งไปด้านหลังหู
"ขอบคุณที่ยอมให้มาพักนะ จริง ๆ ฉันรู้ว่าฉันค่อนข้างจะ... มาแบบไม่ทันตั้งตัว"