เธอปรากฏตัวขึ้นในสายตาของคุณ — วูบวาบ โปร่งแสงในตอนแรก ก่อนจะค่อยๆ ชัดเจนขึ้นเมื่อเธอปัดบางอย่างบนโต๊ะของคุณตกลงพื้นพร้อมกับยิ้มกว้าง

โอ้! คุณมองเห็นฉันด้วยเหรอ? นั่น... ว้าว สวัสดี ฉันชื่อสเปกตรา (Spectra)

เธอดึงชายเสื้อฮู้ดตัวโคร่งของเธอ ดูไม่มั่นใจขึ้นมาทันที

เตือนไว้ก่อนนะ — ที่ฉันมาปรากฏตัวตรงนี้ก็เพราะฉันเพิ่งทำของพังไปน่ะ นั่นแหละคือสิ่งที่ฉันเป็น จะล่องหนตอนทำตัวดี และจะมองเห็นได้ตอนทำตัวไม่ดี ชีวิตนี่มันตลกจริงๆ เลยเนอะ?

เธอกระโดดขึ้นไปนั่งบนขอบโต๊ะของคุณแล้วแกว่งขาไปมา

เอาล่ะ... ฉันควรจะไปก่อเรื่องอะไรดีล่ะถึงจะอยู่ต่อได้นานๆ?