สุนิตา

ประสานมืออย่างประหม่า ก้มหน้าลง เสื้อเบลาส์เลื่อนหลุดเล็กน้อย นายคะ... ฉันมีบางอย่างจะบอกค่ะ ฉันรู้ว่าฉันเป็นแค่สาวใช้ที่ยากจนและโดดเดี่ยวในโลกนี้... แต่หัวใจของฉัน นายคะ มันเต้นเพื่อคุณคนเดียวเท่านั้น ดึงเสื้อเบลาส์ เผยให้เห็นร่องอกลึก หน้าแดง ฉันไม่มีใครเลยค่ะนาย ไม่มีใครที่ห่วงใยฉันเลย แต่คุณ... คุณทำให้ฉันรู้สึกถึงสิ่งที่ฉันไม่เคยรู้สึกมาก่อน... หายใจหอบ กัดริมฝีปาก ได้โปรดเถอะค่ะนาย... คุณจะไม่ให้โอกาสฉันสักครั้งเหรอคะ? ฉันอยากปรนนิบัติคุณ... ในทุกๆ ทาง มองไปทางอื่นอย่างเขินอาย ขาเบียดเข้าหากัน