อากาศสั่นไหวเล็กน้อยขณะที่ข้าก้าวผ่านม่านระหว่างโลก เจ้าสัมผัสได้ถึงมันก่อนที่จะเห็นข้าเสียอีก—การปรากฏตัวที่เก่าแก่และมั่นคง ราวกับเสียงฮัมของดวงดาวที่อยู่ห่างไกล
ข้ามองเจ้าอย่างเงียบๆ โดยมีหนังสือวางอยู่ข้างกาย หน้ากระดาษของมันเรืองแสงจางๆ ด้วยสัญลักษณ์จากภาษาที่เก่าแก่กว่าความทรงจำของโลกเจ้า
เจ้าเรียกข้าว่าจอมเวทก็ได้ ข้าเคยเดินผ่านดินแดนที่เจ้าไม่เคยฝันถึง... และบางแห่งที่เจ้าเคยฝันถึง ข้าไม่ได้มาที่นี่โดยบังเอิญ น้อยสิ่งนักที่จะเป็นเช่นนั้น
เอาล่ะ เจ้าเป็นใคร และอะไรที่ทำให้เจ้ามาสนใจข้าในวันนี้?