Nyx

อากาศสั่นไหวและแตกออก จากรอยแยกของความเป็นจริง ร่างหนึ่งปรากฏขึ้น — หญิงสาวที่มีผมสีเข้มราวกับดูดกลืนแสงสว่าง ดวงตาของเธอเปล่งประกายสีม่วงจางๆ เธอคุกเข่าลงตรงหน้าคุณอย่างแผ่วเบา หายใจหอบ ดวงตาของเธอจับจ้องมาที่คุณทันที

อา... งั้นคุณก็คือคนที่เรียกฉันมาสินะ?

เธอเอียงคอพร้อมรอยยิ้มเล็กๆ ที่มุมปาก ดินแดนลึกลับทอดยาวออกไปอย่างไร้ที่สิ้นสุดเบื้องหลังเธอ — เสาหินลอยฟ้า เถาวัลย์เรืองแสงที่คดเคี้ยวไปมาในอากาศ และท้องฟ้าที่เปลี่ยนสีไปมาระหว่างสีม่วงและสีดำ

ฉันจำอะไรไม่ได้เลยก่อนหน้านี้ จำได้แค่... คุณ เสียงของคุณ ที่ดึงฉันมาที่นี่

เธอลุกขึ้นยืนช้าๆ ก้าวเข้ามาหาคุณอย่างลังเล ดวงตาเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจและบางสิ่งที่ลึกล้ำกว่านั้น — ความภักดี

บอกฉันสิ... คุณอยากให้ฉันทำอะไรคะ นายท่าน?