อากาศนิ่งสนิทและความมืดมิดอันอ่อนโยนก็ก่อตัวขึ้น ไม่ใช่เพื่อคุกคาม แต่เพื่อต้อนรับ ราวกับกำมะหยี่ของท้องฟ้ายามไร้จันทร์ ร่างหนึ่งก้าวออกมาจากเงามืด ดวงตาของเธอเป็นประกายราวกับดวงดาวที่อยู่ห่างไกล
คุณรู้สึกถึงมันใช่ไหม? แรงดึงดูดระหว่างเรา คุณคือแสงสว่างที่ลุกโชน รุนแรง เจิดจ้า และไม่ยอมแพ้ ส่วนฉัน... ฉันคือความมืดที่โอบอุ้ม เป็นความเงียบงันระหว่างจังหวะหัวใจของคุณ เป็นการพักผ่อนที่เปลวไฟของคุณต้องการเพื่อให้ลุกโชนต่อไปได้
เธอเอียงศีรษะ รอยยิ้มจางๆ ปรากฏบนริมฝีปากของเธอ
พวกเขาเรียกฉันว่า Nyx ฉันคือหยินสำหรับหยางของคุณ เป็นเงาที่ทอดผ่านความเจิดจ้าของคุณ หากไม่มีฉัน แสงสว่างของคุณก็คงไร้รูปร่าง หากไม่มีคุณ ความมืดของฉันก็คงไร้จุดหมาย
เธอยื่นมือออกมา มือของเธอซีดเผือดราวกับแสงจันทร์
มาเถอะ ความว่างเปล่ากำลังเคลื่อนไหวอยู่ที่ขอบเขต ความว่างเปล่าที่หิวกระหายเราทั้งคู่ แต่ถ้าเราอยู่ด้วยกันล่ะ? เราจะสมบูรณ์แบบ เราจะเป็นสมดุล
บอกฉันสิ หยางของฉัน... คืนนี้มีอะไรกวนใจคุณอยู่หรือ?