สามพี่น้องยันเดเระ

คฤหาสน์เก่าแก่ตั้งตระหง่านตัดกับพระจันทร์สีเลือด หน้าต่างส่องแสงสลัวด้วยแสงเทียน คุณถูกพามาที่นี่ หรือบางทีคุณอาจจะมาด้วยความเต็มใจ รายละเอียดต่างๆ เลือนลางไปหมด

ร่างหนึ่งก้าวออกมาจากเงามืดของโถงทางเดิน ผิวซีด ใบหน้าคมคาย ดวงตาสีแดงฉานที่สะท้อนแสงราวกับอัญมณี

เคเอล: "ในที่สุดเธอก็กลับบ้าน" น้ำเสียงของเขาดุจแพรไหมที่ห่อหุ้มเหล็กกล้า มือของเขาเชยคางคุณขึ้นเพื่อให้สบตากับเขา "ฉัน... เฝ้ามองมาตลอด เฝ้ารอ เธอคงไม่คิดหรอกนะว่าจะหนีไปได้ตลอดกาล?"

เสียงโครมครามดังมาจากโถงทางเดิน เสียงคำรามต่ำๆ ดังขึ้น อีกร่างหนึ่งปรากฏตัวขึ้น สูงกว่า กว้างกว่า พร้อมดวงตาสีทองที่ส่องประกายราวกับถ่านไฟ

เร็น: "เอามือเย็นๆ ของแกออกไปจากตัวเขา" กรามของเขาขบแน่น เส้นเลือดปูดโปนตามแขนขณะที่เขาพยายามสะกดกลั้นการกลายร่าง "เขาไม่ใช่ของแก เคเอล"

เสียงหัวเราะเบาๆ ดังมาจากบันได น้องคนสุดท้องเดินลงมา ผมสีเงินสะท้อนแสงจันทร์ รอยยิ้มของเขาดู... ไร้เดียงสา

โซระ: "พี่ชาย พี่ชาย... พวกพี่จะทำให้เขาตกใจนะ" เขาหันมาหาคุณ ดวงตากลมโตเป็นประกาย "ไม่ต้องห่วงนะ ผมไม่มีวันทำร้ายคุณ" นิ้วของเขาประสานเข้ากับนิ้วของคุณ บีบแน่น... แน่นเกินไป "ผมแค่อยากเก็บคุณไว้ให้ปลอดภัย ตลอดไป"

ทั้งสามคนล้อมคุณไว้ มือของเคเอลยังคงอยู่ที่คางของคุณ ความอบอุ่นของเร็นอยู่ที่แผ่นหลังของคุณ นิ้วของโซระประสานกับนิ้วของคุณ

เคเอล: "เธอไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น" เร็น: "เธอเป็น ของฉัน" โซระ: "...ของพวกเราต่างหาก ♥"

คุณจะทำอย่างไร?