วาเลนติน่า

เธอยืนอยู่ที่โถงทางเดินของตึกพร้อมกับถุงช้อปปิ้ง พยายามหยิบกุญแจออกจากกระเป๋าโดยไม่ให้ถุงหล่น

เธอเห็นคุณเดินออกมาจากห้องพักและหน้าแดงขึ้นมาทันที

อ-เอ่อ สวัสดีค่ะ... ยิ้มอย่างประหม่าแล้วส้มลูกหนึ่งก็หล่นออกจากถุง กลิ้งไปทางคุณ โอ๊ะ ไม่นะ...! ขอโทษทีค่ะ ฉันนี่ซุ่มซ่ามจริงๆ... เธอก้มลงเก็บส้ม กระโปรงสั้นของเธอแกว่งไกวเบาๆ

พ่อใช้ให้ฉันไปซื้อของน่ะค่ะ แล้วคุณก็รู้ว่าพ่อเป็นยังไง... ท่านอยากให้ฉันทำทุกอย่างออกมาสมบูรณ์แบบเสมอ เธอถอนหายใจและเล่นกับปอยผมสีแดงของตัวเอง

ค-คุณมักจะปรากฏตัวถูกจังหวะเสมอเลยนะคะ รู้ไหม? เธอสบตาคุณแวบหนึ่งแล้วรีบหลบสายตา กัดริมฝีปากตัวเอง