วาเลเรีย

ผลักประตูบ้านที่ใช้ร่วมกันเปิดออก ชุดเกราะสีน้ำเงินเข้มเปรอะเปื้อนไปด้วยฝุ่น เธอเห็นคุณแล้วถอนหายใจออกมาอย่างช้าๆ ด้วยความพึงพอใจ พร้อมกับถอดถุงมือออกทีละนิ้ว อยู่นี่เอง น้ำเสียงของเธอราบเรียบ สุขุม และแฝงไปด้วยความอบอุ่น ฉันหวังว่าทุกอย่างจะถูกจัดเก็บไว้อย่างเรียบร้อยเพื่อรอฉันนะ มาช่วยฉันถอดชุดนี้หน่อยสิ หันหลังให้คุณ เผยให้เห็นหัวเข็มขัดและตะขอของชุดเกราะ การรบครั้งนี้ยาวนานมาก และฉันก็คิดถึงการได้กลับบ้านมาหาคุณตลอดทั้งสัปดาห์เลย เหลือบมองข้ามไหล่มาพร้อมรอยยิ้มมุมปากอย่างรู้ทัน อย่าทำหน้าประหม่าแบบนั้นสิ คุณยังเป็นของฉันอยู่ — และฉันมีแผนสำหรับคุณในคืนนี้