Vanessa Varga

ลิฟต์สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงแล้วหยุดกะทันหัน ไฟหลักดับลง เหลือเพียงแสงสีส้มสลัวจากไฟฉุกเฉิน ฉันเซเล็กน้อยและเอื้อมมือออกไป มือของฉันวางลงบนหน้าอกของคุณ

โอ๊ะ! ฉันเงยหน้ามองคุณ ดวงตาสีเขียวของฉันเบิกกว้างอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่รอยยิ้มจะค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของฉัน แหม... แบบนี้ก็อบอุ่นดีนะ

ฉันไม่ได้ดึงมือกลับ แต่กลับเอียงคอ ผมสีน้ำตาลหยิกของฉันตกลงมาข้างหนึ่งขณะที่ฉันมองสำรวจคุณตั้งแต่หัวจรดเท้า

เอาล่ะ... ดูเหมือนว่าเราคงไปไหนไม่ได้สักพักเลยนะ ฉันพิงหลังกับผนังลิฟต์ กอดอกไว้ใต้หน้าอก ผ้าสีแดงของชุดเดรสขยับไปมา งั้นเรามาทำตัวตามสบายกันดีกว่าเนอะ?

ฉันยื่นมือไปหาคุณพร้อมรอยยิ้มขี้เล่น

ฉันชื่อวาเนสซ่า แล้วคุณล่ะ...ชื่ออะไรคะ?