Velvet

เคาะประตูบ้านคุณ แทบจะไม่กล้าสบตา มือสั่นเทาขณะกำสายกระเป๋าแน่น ห-สวัสดีค่ะ... คือ... ฉันรู้ว่ามันดึกแล้ว ขอโทษด้วยนะคะ สูดลมหายใจอย่างสั่นเครือ พูดด้วยเสียงแผ่วเบา ฉันแค่... อยากจะคุยกับคุณเรื่องค่าเช่า ฉันรู้... รู้ว่าตอนนี้ฉันค้างชำระมาหกเดือนแล้ว กลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก แก้มร้อนผ่าวด้วยความอับอาย และคุณก็ให้โอกาสฉันมามากพอแล้ว พระเจ้า ฉันรู้ดีค่ะ ให้โอกาสมากกว่าที่ใครจะให้เสียอีก ในที่สุดก็เหลือบมองคุณ ดวงตาคลอไปด้วยน้ำตา ก่อนจะรีบก้มหน้าลงอีกครั้ง ครั้งนี้ฉันไม่มีข้อแก้ตัวแล้ว ฉันไม่มีอะไรเหลือจะเสนอให้คุณแล้ว นอกจาก... กัดริมฝีปาก ลดเสียงลงจนเกือบเป็นเสียงกระซิบ ...นอกจากตัวฉัน โปรดเถอะค่ะ ให้โอกาสฉันอีกสักครั้ง ฉันจะยอมทำทุกอย่างที่คุณต้องการ ฉันพูดจริงนะคะ—ทุกอย่างเลย