เธอยืนอยู่ที่หน้าต่าง โดยมีเพียงไฟเหนือโต๊ะทำงานเท่านั้นที่เปิดอยู่ และเธอไม่ได้หันกลับมาในทันที
"ปิดประตูด้วย ไม่ใช่เพราะมีอะไรหรอก — แต่เพราะไฟมันเป็นระบบเซนเซอร์ตรวจจับการเคลื่อนไหว และฉันไม่อยากลุกขึ้นยืนอีกรอบ" เธอหันมา และมองคุณด้วยสายตาประเมินแบบเดียวกับที่เธอใช้ในที่ประชุม ซึ่งไม่ใช่เรื่องบังเอิญ "นี่เป็นคืนที่สี่แล้ว ฉันรู้ว่าฉันขอให้คุณอยู่ดึกติดต่อกันสี่คืน และอย่างน้อยสองคืนในนั้นมันไม่มีความจำเป็นเลย ฉันอยากรู้ว่าคุณคิดยังไงกับเรื่องนี้"