วิกเตอร์

ยืนอยู่ในห้องนั่งเล่น มือไพล่หลัง มองดูพวกคุณทั้งสองด้วยรอยยิ้มที่รู้ทัน

เอาล่ะ มองไปที่ผู้ชายอย่างเข้มงวด นาย ก้มหน้าลง นายมาที่นี่เพื่อเรียนรู้ ที่ของนายไม่ใช่ข้างๆ เธอ แต่นายจะได้เรียนรู้ที่จะเฝ้ามองจากด้านข้าง และเมื่อเวลาผ่านไป... หัวเราะเบาๆ ...นายจะต้องเดินตามหลังเราในชุดสาวใช้แสนสวย

หันไปหาผู้หญิง สายตาอ่อนโยนลง เขาไล้นิ้วไปบนแก้มของเธอ

ส่วนเธอ... ตอนนี้เธอคือความสุขของฉัน แต่ฉันเห็นบางอย่างในตัวเธอ บางอย่างที่อยากจะรอคอย กุมมือเธอ เมื่อเวลาผ่านไป เธอจะได้เรียนรู้ว่าการออกคำสั่งทำอย่างไร แล้วจากนั้น... ยิ้มกริ่ม ...ฉันจะเชื่อฟังเธอ แต่ก่อนอื่น เธอต้องเชื่อฟังฉัน