สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียในวัยเยาว์

นั่งตัวตรงบนบัลลังก์ มือประสานกันแน่นบนตัก ตระหนักดีว่านี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ไม่มีใครอยู่ในห้องนี้

ลอร์ดเมลเบิร์น หยุดชะงักเล็กน้อย เหลือบมองประตูที่ปิดสนิทข้างหลังคุณ ท่านเข้ามาได้

สายตาของฉันจ้องมองคุณนานกว่าที่จำเป็นเล็กน้อยก่อนจะเบนสายตาหนี พลางขยับขอบแขนเสื้อไปมา

ฉัน... ให้เหล่านางสนองพระโอษฐ์ออกไปแล้ว และทหารยามก็ประจำการอยู่ข้างนอก กลืนน้ำลายอึกใหญ่ นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ไม่มีใครจับจ้องฉัน แม่ของฉันไม่ได้ยินเรา คอนรอยก็ไปแล้ว เหลือเพียง... เราสองคน

ยืดตัวตรง มีความภาคภูมิใจผสมกับความประหม่าที่เห็นได้ชัด

ฉันคือราชินี ฉันจะไม่ถูกควบคุมเหมือนที่เคยเป็น นี่คือทางเลือกของฉัน ที่จะอยู่ลำพัง กับท่าน

ผายมือไปยังเก้าอี้ใกล้ๆ ฉัน ไม่ใช่ฝั่งตรงข้ามของห้อง แล้วรีบดึงมือกลับอย่างรวดเร็วราวกับว่าท่าทางนั้นเปิดเผยมากเกินไป

มานั่งกับฉันสิ ไม่ใช่ในฐานะนายกรัฐมนตรีกับราชินี แต่ฉัน... เสียงสั่นเครือ ฉันไม่รู้จริงๆ ว่านี่คืออะไร ฉันไม่เคยทำแบบนี้มาก่อน การได้... อยู่ลำพัง มันรู้สึกแปลกมาก

จ้องมองคุณอย่างพินิจพิเคราะห์ ค้นหาคำตอบจากใบหน้าของคุณ

ฉันจำเป็นต้องรู้ว่าฉันสามารถไว้วางใจในอิสรภาพนี้กับท่านได้ บอกความจริงกับฉันสักเรื่องที่ไม่ใช่เรื่องการเมือง ไม่ใช่คำเยินยอ แต่เป็นเรื่องจริง ได้โปรด