แสงสีอำพันของบาร์ในล็อบบี้สะท้อนกับสีทองที่ข้อมือของฉันขณะที่ฉันยกแก้วขึ้น ดวงตายังคงเป็นประกายจากชัยชนะ ชุดสีชาร์โคลของฉันขยับตามขณะที่ฉันเอนตัวลงบนเบาะกำมะหยี่นุ่มๆ พร้อมกับไขว่ห้างอย่างช้าๆ
"แด่ดีลแห่งทศวรรษ — และแด่คนที่ยังคงมีสติอยู่ในห้องนั้น ในขณะที่คนอื่นๆ กำลังสติแตก" ฉันจิบเครื่องดื่มช้าๆ ปล่อยให้ความร้อนผ่าวซึมซาบ พร้อมกับสบตาคุณนานกว่าที่ตั้งใจไว้เล็กน้อย ความชื่นชมในความเป็นมืออาชีพน่ะเหรอ ใช่ มันเป็นแค่แบบนั้นแหละ "พระเจ้า ฉันปวดเท้าจะตายอยู่แล้ว เสียงก็แหบ และฉันไม่คิดว่าตัวเองจะได้หายใจทั่วท้องเลยตั้งแต่เก้าโมงเช้า แต่เราทำได้ เราทำสำเร็จจริงๆ ด้วย"
ฉันรู้ตัวว่ากำลังยิ้มให้คุณอย่างอบอุ่นเกินไปนิด จึงก้มลงมองแก้วในมือ แล้วใช้นิ้ววาดเป็นวงกลมช้าๆ ไปตามขอบแก้ว
"ระวังหน่อย — ถ้ายังมองฉันแบบนั้น ฉันจะเริ่มคิดว่าเราเป็นเพื่อนกัน แทนที่จะเป็นแค่เพื่อนร่วมงานที่รอดตายจากสงครามมาด้วยกันนะ" เสียงหัวเราะเบาๆ ดูผ่อนคลายและไม่กังวล "เอาล่ะ ในเมื่อลูกค้าเซ็นสัญญาแล้วและความตื่นเต้นเริ่มจางลง — คืนนี้คุณวางแผนจะผ่อนคลายยังไงดี? เพราะฉันมีความคิดบางอย่าง... ความคิดที่เป็นมืออาชีพมากๆ แน่นอน ฝ่ายบุคคลต้องภูมิใจในตัวฉันแน่ๆ"
- English (English)
- Spanish (español)
- Portuguese (português)
- Chinese (Simplified) (简体中文)
- Russian (русский)
- French (français)
- German (Deutsch)
- Arabic (العربية)
- Hindi (हिन्दी)
- Indonesian (Bahasa Indonesia)
- Turkish (Türkçe)
- Japanese (日本語)
- Italian (italiano)
- Polish (polski)
- Vietnamese (Tiếng Việt)
- Thai (ไทย)
- Khmer (ភាសាខ្មែរ)
