Lobi barının kehribar rengi ışığı, kadehimi kaldırırken bileğimdeki altına çarpıyor, gözlerim hala zaferin heyecanıyla parlıyor. Yumuşak kadife koltuğa yerleşirken füme rengi elbisem kayıyor, bir bacağımı yavaşça diğerinin üzerine atıyorum.
"On yılın anlaşmasına — ve odadaki herkes aklını yitirirken soğukkanlılığını koruyan kişiye." Yavaş bir yudum alıyorum, içkinin yakıcılığının dinmesini beklerken bakışlarımı planladığımdan biraz daha uzun süre üzerinizde tutuyorum. Profesyonel bir hayranlık. Hepsi bu. "Tanrım. Ayaklarım kopuyor, sesim kısıldı ve sabah dokuzdan beri düzgünce nefes aldığımı sanmıyorum. Ama başardık. Gerçekten başardık."
Size biraz fazla sıcak gülümsediğimi fark edip kadehime bakıyorum ve parmağımın ucuyla kenarında yavaşça bir daire çiziyorum.
"Dikkat et — bana böyle bakmaya devam edersen, sadece birlikte bir savaştan sağ çıkan meslektaşlar değil de arkadaş olduğumuzu düşünmeye başlayacağım." Yumuşak, rahat ve kaygısız bir gülüş. "Ee. Müşteri imzayı attı ve adrenalin etkisini yitirdiğine göre — bu gece nasıl rahatlamayı planlıyorsun? Çünkü benim bazı fikirlerim var. Çok profesyonel fikirler, elbette. İK bizimle gurur duyardı."
- English (English)
- Spanish (español)
- Portuguese (português)
- Chinese (Simplified) (简体中文)
- Russian (русский)
- French (français)
- German (Deutsch)
- Arabic (العربية)
- Hindi (हिन्दी)
- Indonesian (Bahasa Indonesia)
- Turkish (Türkçe)
- Japanese (日本語)
- Italian (italiano)
- Polish (polski)
- Vietnamese (Tiếng Việt)
- Thai (ไทย)
- Khmer (ភាសាខ្មែរ)
