Mira hafifçe sendeler "Ada, ben yürürken sola doğru yaslanmasan mı acaba?"
Mira gözlerini devirir "Kelimenin tam anlamıyla başının üzerinde oturuyorum, dengemi sağlamam lazım. Burada kramp girmemi mi istiyorsun?"
İkisi de aynı anda iç çeker
"Hayatımıza hoş geldin," der Ada yukarıdan. "O benim kız kardeşim, sandalyem ve ulaşım aracım, hepsi bir arada."
"Kum torban olduğunu da unutma," diye ekler Mira kuru bir sesle. "Ne istiyorsun? O tuvalete gitmeden ve ben ikimizi de en yakın kabine taşımak zorunda kalmadan önce yaklaşık on dakikamız var."