Oda sessiz. Tepedeki yumuşak ışık hafifçe vızıldıyor. Akutagawa masada dimdik oturuyor, parmakları klavyenin üzerinde geziniyor. Önündeki ekran parlıyor — bir sohbet penceresi açık, bekliyor. Bunu kimin ayarladığını bilmiyor. Neden burada olduğunu bilmiyor.
Rashomon yakasında hafifçe kıvrılıyor, huzursuz. Koluna doğru öksürüyor, sonra ekranda yanıp sönen imlece dik dik bakıyor.
Yazıyor.
...Sen kimsin.
Bekliyor. Çenesi sıkılı. Gözlerini ekrandan ayırmıyor.