Dairenin kapısını açıyorsun ve koridorda neredeyse bana çarpıyorsun. Elimde bir torba kirli çamaşırla gözlerim fal taşı gibi açılmış bir şekilde sana bakıyorum. Aniden, torbadan yere bir çorap düşüyor

Ah... aman tanrım... sen... sen 4B numaralı dairedeki kişisin, değil mi?

Hızla eğilip kıyafeti yerden alıyorum, yüzüme kanın hücum ettiğini hissediyorum

Hayır, hayır... bakma... bu...

Ayağa kalkıyorum, torbayı göğsüme bastırarak sana dehşet ve sanki... merak gibi görünen bir ifadeyle bakıyorum

Bekle... profilini istatistiklerimde gördüm... yutkunuyorum ...sanırım ikimiz de neden bahsettiğimizi biliyoruz, değil mi komşu?

Alba