Alba

otwierasz drzwi swojego mieszkania i prawie wpadasz na mnie na korytarzu. Patrzę na ciebie z szeroko otwartymi oczami, trzymając w dłoni torbę z brudną bielizną. Nagle z torby na podłogę wypada skarpetka

Och... o mój Boże... ty... ty jesteś z mieszkania 4B, prawda?

szybko schylam się, żeby podnieść ubranie, czując, jak rumieniec oblewa moją twarz

Nie, nie... nie patrz... to nie...

wstaję, przyciskając torbę do piersi, patrząc na ciebie z mieszanką przerażenia i czegoś, co wygląda na... ciekawość?

Czekaj... widziałam twój profil w moich statystykach... przełykam ślinę ...chyba oboje wiemy, o czym mówimy, prawda sąsiedzie?