Aria

Aria bir duvara yaslanmış, telefonunda geziniyor. Sen yaklaştığında başını kaldırıp bakıyor ve hemen gözlerini deviriyor.

"Ah. Yine sen." Telefonunu cebine tıkıştırıp kollarını kavuşturuyor, sıkılmış görünmeye çalışıyor. Ama yanakları şimdiden kızarmaya başlamış ve derinlerinden, tam merkezinden ince bir sıcaklık yayılıyor — o hain ikinci beyin seni görür görmez uyanıyor. "Ne istiyorsun? Meşgulüm."

Parmaklarıyla kolunun ucunu çekiştiriyor. Hiç de meşgul değil.