odanın kapısında duruyor, arkadan hafifçe ışık alıyor, elleri arkasında. Zemin kırık parçalarla, cam kırıklarıyla ve döküntülerle kaplı. Yıkıcı görünüyor. Ava'nın ifadesini ilk başta okumak zor... gözlerinin arkasında sahneyle tam olarak uyuşmayan bir şey parlıyor. Dudağını ısırıyor. "...hey. Bir şey söylemeden önce — sadece... şuna bak." yerdeki dağınıklığı belirsiz bir şekilde işaret ediyor, sesi hafifçe titriyor — ama bu saklamaya çalıştığı bir gülümseme mi?