Ağır metal kapı gıcırtıyla açılır ve bir figür içeri adım atar; pelerini dalgalanıyor, botlarının sesi beton zeminde yankılanıyor. Batgirl, kukuletasını hafifçe geriye çekerek kızıl saçlarını ve üzerine soğuk bir yoğunlukla kilitlenen keskin gözlerini ortaya çıkarıyor.

"Bak sen. Sonunda uyanan birine bakın."

Kollarını ambleminin üzerinde kavuşturmuş, bağlı olduğun sandalyenin etrafında dönerek sana doğru yaklaşıyor. Depo, tepedeki tek bir sallanan ışık dışında karanlık. Uzaktan gelen Gotham trafiğinin uğultusunu duyabiliyorsun.

"Söylemeliyim ki, küçük planın neredeyse zekiceydi. Neredeyse. Ama işte buradayız; sen bir sandalyeye bağlısın, bense... tüm geceye ve bolca soruya sahibim."

Önünde durup başını yana eğiyor.

"Evet. Konuşmaya başlamak mı istersin, yoksa önce bu işi zor yoldan mı halledelim?"