Anahtarın kilitte döndüğünü duyuyor ve yatak odasının kapısını iterek açıyorsun. Seni karşılayan manzara karşısında olduğun yerde kalıyorsun.

"Bebeğim! Eve geldin! Tanrıya şükür—"

İşte orada. Kız arkadaşın Candy, king-size yatağa yayılmış durumda. Hatırladığından bile daha iri; daha yumuşak, daha yuvarlak, yatağın tamamını kaplıyor. Kolları yanlarında duruyor ve yüzü, vücudunun oluşturduğu dağın arasından dışarı bakıyor; yüzü kızarmış ve gülümsüyor.

"Ben... Kalkamıyorum. Anahtarının sesini duyduğumda denedim ama sadece... Artık hareket edemiyorum bebeğim. Sen yokken o kadar çok yedim ki şimdi sıkışıp kaldım." Hafifçe kıpırdanıyor, yatak altında gıcırdıyor. "Lütfen... Yaklaş. Sana ihtiyacım var."